|
(Tenebre) Loftið leikur við lakið sveipar frið
Ljósið lýsir þér læðis farið er
Tunglið tekur við tælir hugans mið
Máninn mænir á myrkur far þú frá
drauma mína sá drungalegur fer
Dagur risinn er myrkur margur er
Meiðir sér aleinn er | L'aria gioca, il lenzuolo ricopre la pace
La luce ti illumina e sfuma sulla punta dei piedi.
La luna prende il sopravvento, seduce l'anima
La luna osserva, tenebre ritiratevi
come un tessuto, (la luna) ha visto i miei brutti sogni svanire.
Il giorno è sorto, tenebre, sono ancora molti
quello che lo fanno soffrire, lui è solo |
|
