|
(Un buon inizio) Bjartar vonir rætast
Er við göngum bæinn
Brosum og hlæjum glaðir
Vinátta og þreyta mætast
Höldum upp á daginn
Og fógnum tveggja ára bið
Fjarlægur draumur fæðist*
Borðum og drekkum saddir
Og borgum fyrir okkur
Með því sem við eigum í dag
Setjumst niður spenntir
Hlustum á sjálfa okkur slá
Í takt við tónlistina
Það virðist engin hlusta
þetta er allt öðruvísi
Við lifðum í öðrum heimi
Þar sem við vorum aldrei ósýnileg
Nokkrum dögum síðar
Við tölum saman á ný
En hljóðið var ekki gott
Við vorum sammála um það
Sammála um flesta hluti
Við munum gera betur næst
Þetta er ágætis byrjun
(hopelandic) | Le nostre migliori speranze sono divenute realtà,
mentre ci dirigevamo verso il centro della città,
tra sorrisi e risate
che uniscono amicia ad esaurimento.
Celebravamo
due anni di attesa
per dare finalmente alla luce un sogno distante.
Abbiamo mangiato e bevuto fino a strafogarci,
pagato il conto
con tutti i soldi che avevamo quel giorno.
Ci siamo seduti, eccitati,
ascoltandoci suonare la nostra musica,
(anche se) nessuno altro sembrava ascoltare,
ma è una cosa totalmente diversa,
noi viviamo in un mondo separato,
dove non siamo mai invisibili.
Alcuni giorni dopo
ne riparliamo:
(la musica) non aveva un bel suono,
eravamo tutti d'accordo
sulla maggior parte delle cose,
la prossima volta avremmo fatto di meglio.
Questo è un buon inizio |
|
